Wczoraj w nocy znów cię widziałem.
Niczym sen, tuż przede mną.
Realna, lecz nieosiągalna.
Czułem zapach poranka.
Byliśmy znów w domu.
Daleko od tej przeklętej ziemi.
Jesteśmy gotowi.
Daleko od tej wojny,
która się nie kończy.
Gdy pracuję, przepełnia mnie żal.
Gdybym cię tylko posłuchał!
Nadal byłabyś przy mnie,
a ja wciąż bym cię chronił.
Dlaczego śnimy?
I dlaczego się budzimy?
Owo splątanie rzeczywistego z urojonym
to śmierć na granicy tego, co pomiędzy.
Czy tam właśnie ujrzę cię ponownie?
Generale.
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
GRISSE
Po takim przybytku spodziewałem się lepszej obsługi.
Spokojnie.
Zakładam, że akceptujesz warunki kapitulacji.
Przykro mi, lecz nic się nie zmieniło.
Czyżby?
Z tego, co wiem, zmieniło się sporo.
Dunn nie żyje.
Poddaj się.
Nie będzie rzezi, plądrowania, ludziom nic się nie stanie.
To nie wchodzi w grę.
- Spalę Grisse na popiół. - Razem z formułą, której pan szuka?
Bernhardt.
Brzmi znajomo, generale?
Słynny chemik, który zniknął 5 lat temu.
Cały czas był w Grisse.
Dunn więził go w tajnym laboratorium.
- Zakładam, że zginął. - Znaleźliśmy je.
Były tam zapiski Bernhardta.
I kompletna formuła narkotyku, który opracował.
Tego, czego pan pragnie, generale,
szukają też Brytyjczycy.
Jeśli pan zaatakuje,
nie spalę zapisków,
lecz przekażę je Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej.
Oboje wiemy, co to będzie oznaczać.
Czego chcesz?
Pokoju.
Jeśli da nam pan spokój, zagwarantuję słowem,
- że Brytyjczycy nic nie dostaną. - Twoje słowo nie ma znaczenia.
Ponownie otworzę laboratorium
i sprzedam panu narkotyk po niewygórowanej cenie.
Tylko panu.
Na wyłączność.
Jak poprzedni gubernator sprzedawał Batavii.
W zamian chcę jedynie, by się pan wycofał i dał nam spokój.
Sądzę, że ta propozycja satysfakcjonuje obie strony.
Proszę ją przemyśleć.
I wysłać posłańca, gdy będzie pan gotów negocjować.
Żegnam.
Stój!
Przemyślałem to.
Minęło ponad pół dnia.
Musimy coś zrobić.
Kalia mogła zostać schwytana. Pójdę po nią.
Nie.
Musisz tu zostać.
Kurt dalej jest wolny. Znajdź go.
Kalia została sama! Potrzebuje nas!
- Nic nie zrobisz? - Powiedziałem!
Zostaniesz, a ja nie będę się więcej powtarzać.
- Rozumiesz? - Dzień dobry.
Od samego rana czuwasz na murach.
Zauważyłeś naszą przywódczynię?
Gdy zapadnie noc, przyprowadzę ją.
Nie zrobisz tego.
Nie rozkazujesz mi.
A sułtan?
On ci rozkazuje?
Przysłał mnie, bym cię ostrzegła przed błędem.
Dokładnie tego chce nasz wróg!
Zastanów się.
Jeśli pójdziesz ratować Kalię, Grisse zostanie bez obrońcy.
- Pójdę sam. Moi ludzie... - Nie są tobą.
Nie pozwolę jej umrzeć.
Oczywiście,
- bo ona już nie żyje. - Tego nie wiesz.
O czym marzysz?
O odzyskaniu ziemi przodków.
O tym, by nasi ludzie znów byli wolni,
a sułtan znów cieszył się dawną chwałą.
Taka jest tradycja Jawajczyków.
Sułtan Adnan również o tym marzy.
Tutaj!
Co zamierzasz tym zrobić?
Na kolana!
Kalia chyba cię lubi, ale w moim typie to ty nie jesteś.
Brzydzę się ludźmi bez zasad, którzy nikogo nie słuchają.
- Jesteś jak szczur! - Szczury też bywają groźne.
- Rozniosły czarną śmierć. - Mam się pozbyć szkodnika?
Zaczekaj! Znam wyjście z miasta. Tajny tunel!
Puść mnie, a pokażę ci wejście.
I gdy nadejdzie wojna,
ty i twoi ludzie będziecie mogli uciec.
Tak.
Czyż nie lepiej?
Możemy być wspólnikami.
A nawet przyjaciółmi.
Niektórzy klienci lubią eksperymenty.
Sądzę, że to będzie dla ciebie w sam raz.
Nie.
Jestem dość staroświecki.
Wybacz, chłopie.
Nie chciałem cię bić wielkim...
To właśnie dzieje się, gdy próbujesz walczyć.
Odpuść.
Nie musisz się opierać.
Odpowiedz mi na pytania.
I wszystko zostanie za tobą.
Gdzie są zeszyty?
Co się dzieje? Co mi podałeś?
Spotkał cię zaszczyt.
To jedyna butelka.
Dzieło Bernhardta.
Nazywane bogiem snów.
Dobrze wiem dlaczego.
A ty?
Co widziałaś?
Wiem, co czujesz, gdy kogoś tracisz.
Nic nie wiesz!
Idź do piekła!
Puszczaj!
Nie przesadź. Potrzebujemy jej.
Holendrzy nie znają lasu.
Znajdziemy Kalię.
Kalii nie ma już cały dzień.
Jaka jest szansa, że przeżyła?
To wojowniczka. Nie podda się.
Jeśli żaden z was nie ma jaj, przynajmniej wypuśćcie moich ludzi!
Nie! Właśnie tego chce De Witt.
Wywabi nas i zaatakuje.
Dlatego zostawisz ją na śmierć?
Kalia była zbyt pewna siebie.
Jej plan się nie powiódł.
Z tego powodu miasto znalazło się w niebezpieczeństwie.
Bez przywódcy Grisse jest narażone na atak.
Zgadzam się.
Kalia jest martwa.
My mamy przeżyć.
Potrzebny nam nowy przywódca. Adnan.
Co?
Kto głosuje za tym, by przewodził nam sułtan Adnan,
niech podniesie rękę.
Brednie!
I ja głosuję za sułtanem.
Tobie jednemu ufała, Maran.
Jak mogłeś?
Rada zdecydowała.
Sułtan jest naszym przywódcą.
Pogódź się z wolą większości.
Wybaczcie, ale nic z tego.
W przeciwieństwie do was nie lubię wbijać noży w plecy.
Musisz być spragniona.
Kalia!
Napij się.
Zabiję cię.
Utrzymam cię przy życiu, dopóki nie zmieni zdania.
Na razie będziesz moim psem.
Gdzie jesteś, dziewko?
Będę cię ciął po kawałeczku.
Do diabła!
Zostań z dziewką.
Puść mnie!
Nic ci nie jest?
Yunichi!
Nie, proszę!
Możesz iść?
Chyba tak.
A niech to!
Dopadnij ich.
Tylko mnie znów nie zawiedź.
Wielu z was idzie za mną od bardzo dawna.
Od Batavii, gdy Holendrzy zmasakrowali naszych.
Straciliśmy wielu przyjaciół.
Gdy uciekliśmy, nazwali nas wyrzutkami.
Polowali na nas.
Aż trafiliśmy tutaj.
Niestety to miasto nas zdradziło.
Uważnie mnie posłuchajcie.
Jutro w nocy tego już nie będzie.
Większość z nas zginie.
A ci, którym się uda, resztę życia spędzą w więzieniu.
Lecz istnieje wyjście.
Tajemny tunel, który wiedzie za miasto,
i ja go wam pokażę.
Tym, którzy są uparci i chcą zostać,
powiem jedno.
Nie bądźcie głupi.
Mamy mniej ludzi, mniej broni, a połowa z nas to kobiety.
Pieprzenie! Też jesteś kobietą!
Ale nie byle jaką.
Nie bądźcie bohaterami. Przyjmijcie moją ofertę.
Odejdźcie. Jeszcze dziś.
Kto z was chce stąd odejść?
Skoro i tak jutro zginiemy,
wyjdziesz za mnie?
- Musimy przystanąć. - Nie. Dam radę.
Chodź.
Powinniśmy być bezpieczni. Odpocznij.
Tunel już blisko.
Teraz rozumiem jego moc.
Wiem, dlaczego wszyscy go pragną.
Zeszyty, bóg snów...
Podali mi go.
Wiem, że to był tylko sen,
ale tak prawdziwy!
W tamtej chwili wróciło do mnie wszystko, co straciłam.
Ibu,
Ahnek,
farma,
nawet tata.
Chciałam tam zostać na zawsze.
Nie wracać.
Już czas.
To twoja ostatnia szansa, Chee.
Uznaj władzę sułtana Adnana i natychmiast złóż broń.
- Albo? - Pomogłaś odebrać miasto Holendrom.
Nie chcemy walki.
Nikt nie musi ginąć.
Grisse potrzebuje silnego przywódcy.
Jest nim sułtan Adnan.
Tego obwisłego kutasinę rozumiem.
Wypnie się przed tym, kto najwięcej da.
Ta farbowana cipa tym bardziej.
Ona i ten paw chcą się bawić w króla i królową.
Ale ty?
Zadziwiasz mnie. Zostawiłeś rozum w cipie swojej matki
czy jesteś aż tak głupi?
Prawdziwy wróg czai się za bramami.
Czeka,
aż zaczniemy ze sobą walczyć.
Jesteś tak głupia, że pozwolisz De Wittowi wygrać?
Nie ufam ci bardziej niż jemu.
- Dwa szczury z jednej nory! - Dość tego!
Jak śmiesz porównywać sułtana do Holendrów?
Nie musimy wysłuchiwać obelg.
Wybieraj.
Teraz.
Żryj gówno, suko!
Zabić ich!
Już prawie.
Yunichi!
- Idź, Kalio. - Nie!
Miasto cię potrzebuje. Idź.
To moja walka.
Sprowadzę pomoc.
Odejdź, Tanaka,
a daruję ci życie.
Zdrajco!
Poprzednio miałeś szczęście.
Teraz nie masz dokąd uciekać.
I żadna kobieta cię nie ocali.
Dość słów, Tanaka.
Dziś to zakończymy.
Przynosisz nam hańbę.
Czekałem na tę chwilę, zdrajco.
Nie jestem zdrajcą,
tylko samurajem.
Nie strzelaj!
Moresby!
Dzięki Bogu!
Muszę ci powiedzieć...
Nie powinieneś być wolny!
Zaczekaj!
- Musimy natychmiast uciekać. - Nie mam na to czasu.
- Stój! - Puść mnie!
Nie rozumiesz. To koniec. Koniec.
Adnan przejął władzę.
- Nie. Maran by nie pozwolił... - Teraz należy do niego.
Błagam cię,
proszę,
zapomnij o Maranie,
zapomnij o tym przeklętym mieście.
Odejdź ze mną.
Nie mogę.
To dopiero początek.
Co się stało?
Maran?
Czyli to prawda.
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Wojtek Stybliński